Biografie

Naam: Yorick Ivar Bos
Geboortedatum: 26-03-1990
Woonplaats: Papendal (Arnhem), Amstelveen
Lengte: 1.85cm
Gewicht: 80k
Diploma's: VMBO-T en Havo diploma
Wielervereniging/ploeg: WTC de Amstel/ Koga-Creditforce
Instrumenten: Ukulele, Gitaar, Piano

Op 8-jarige leeftijd vond ik het prachtig wat Michael Boogerd allemaal presteerde. Ik was vastbesloten en wilde op wielrennen. Helaas moest ik nog 2 jaar wachten want je mocht pas bij onze vereniging WTC de Amstel beginnen op 10-jarige leeftijd. M`n ouders vonden dit ook niet zo erg, want ik had al zat sporten versleten; waaronder korfbal wat ik een tijdje heb gedaan. 

In 2000 was het dan zover. Ik werd 10 jaar, en op dezelfde dag al lid. Meteen had ik de smaak te pakken. In m`n eerste wedstrijd werd ik een-na-laatse, en daar was ik natuurlijk super trots op! Wel was het meteen al duidelijk wat ik goed kon: sprinten. In de eerste sprint tegen anderen jeugdrenners, tijdens de gezamenlijke training met UWTC op onze clubparcours, werd ik meteen al eerste. Toen had ik echter nog een hele andere lichaamsbouw, m`n vader noemde mij altijd de klimgeit. Maar nee, dat ben ik niet. Bleek later...

Twee jaar later kreeg ging ik voor het eerst echt goed rijden. In cat. 5 heb ik toen meegedaan aan Tour de Junior. Dat was geen succes, echter, daarna leek ik zoveel conditie te hebben opgedaan dat ik andere wedstrijden wel konm winnen. Ik had wel al enkele interclubwedstrijdjes gewonnen en ere-plaatsen op wat grotere wedstrijden, maar de toenmalige Ditstrictwedstrijden winnen was wel wat anders. Cat. 5 was een mooi succesvol jaar. Ondanks dat ik een kilootje of wat te zwaar was, wist ik te winnen. 

Die zegentoch begon op de buitenbaan van Sloten. Tijdens die Districtwedstrijd ging ik al op bijna 500 meter de sprint aan. Maar ik was blijkbaar zo sterk, dat de rest alleen maar in m`n wiel kon zitten. Verbaasd was ik ook een beetje, maar zeker heel trots. Ook wist ik nog enkele podiumplekken te behalen. Maar misschien wel de mooiste overwinning dat jaar was m`n thuiswedstrijd. De 1e Jeugdronde van Amstelveen wist ik op m`n naam te zetten in de eindsprint, die ik met overmacht won. Plots behoorde ik tot een van de beste jeugdrenners van die leeftijd. 

In cat. 6, de 13-jarige, ging het weer minder. Ik was een meerijder geworden. Ik had wel m`n goede wedstrijden, interclub wedstrijden gewonnen, maar meer zat dat jaar er niet in. Ik was toen nog niet zo trainings-gedreven, dus ik kwam te kort op de andere die dat wel deden. 

Bij de 14-jarige had ik m`n snelle benen weer gevonden. Ook cat. 7 was een goed jaar. Ik wist op mooie wijze Noord-Hollands kampioen te worden in Berverwijk. Voor de toen gedoodverfde favoriet en tevens clubgenoot Bjorn Perlee. Ik wist al z`n aanvallen te pareren op de zware heuveltjes, en wist het in de uiteindelijke pelotonsprint af te maken. Mike Bond werd tweede, die ook al tweede werd toen ik m`n eerste Districtwedstrijd wist te winnen twee jaar eerder. Tijdens Tour de junior, die ik toen voor de 3e keer reed, wist ik voor het eerst ook te winnen. Ik had die Tour drie vierde plekken te pakken, maar ook een hele mooie overwinning. Ik had zelfs toen ook nog in het geel moeten rijden. Echter door een fout van de jury, die later pas na de tour werd rechtgetrokken, gebeurde dat niet. Die trui heb ik echter nog wel gekregen.

Bij de nieuwelingen begon ik ook beter op de baan te rijden. Ik reed al jaren een van de snelste sprinttijden bij de jeugd, maar wist het op de andere onderdelen nu ook goed te doen. Toen ik naar het Wereld Kampioenschap voor Junioren was geweest waar m`n broer Patrick reed, wist ik het zeker: sprinten op de baan is het mooiste wieleronderdeel dat er is! De snelheid, kracht, alles! Wegwedstrijden reed ik bijna nooit meer. Als 2e jaar Nieuweling deed ik het ook goed op het NK baan, met een zesde plek als resultaat. 

Als 1e jaars Junior heb ik op de baan 2 medailles behaald. Op de Sprint werd ik tweede achter Michael Vingerling, op de Keirin behaalde ik de bronzen plak. Als 2e jaars junior liep ik het hele jaar met m`n conditie te sukkelen, wat alweer in een zilveren plak op de sprint resulteerde.

Als belofte begon ik goed. Op mijn eerste elite toernooi pakte ik twee maal de vijfde plek, op de sprint en kilometer. Op de keirin belande ik zelfs op het podium!

In oktober 2006 heb ik tijdens de Rabo Talentendag mij geplaatst voor de Talentengroep. Met deze talentengroep heb ik verschillende Interlands in binnen- en buitenland gereden, en heb ik ook de eer van Nederland mogen verdedigen op het Europees Kampioenschap in Cottbus 2007 en Minsk 2009. 

Inmiddels woon ik sinds augustus 2008 op Papendal, waar ik fulltime wielrenner ben. Sinds ik hier ben gaan wonen heb ik heel veel progressie gemaakt zowel in het krachthonk als op de fiets. Op de kilometer wist ik 4,5 seconden van mij PR af te halen, en 0,4 seconden op de 200 meter! Een mooie stijgende lijn die nog steeds voortduurt. Dat is ook bij de bondscoach niet onopgemerkt gebleven, gezien mijn Wereldbeker debuut in oktober 2009. 

Persoonlijke records:

200 meter vliegende start: 10.773 (EK Minsk, Juli 2009)

250 meter staande start: 19,195 (Baanrecord Junioren Alkmaar, Juli 2008)

1000 meter staande start: 1.05,9 (EK Minsk, Juli 2009)