Archief 2009
NK Baan 2009
Op maandag 28, dinsdag 29 en woensdag 30 december vond het NK Baan Sprint plaats in Alkmaar. De eerste dag werd voor de mannen de kilometer verreden, op dag twee de keirin en op dag drie de sprint.
Nadat ik in Cali had gevoel had dat er veel meer in zat op de kilometer, was ik op en top gemotiveerd voor de start. Ik voelde me goed en had er veel vertrouwen in. Bij de start voelde ik het eigenlijk al meteen, het zit blijkbaar toch niet goed. In mijn hoofd schreeuwde ik mezelf voor uit, maar m`n benen weigerde enige medewerking. Toen ik over de finish kwam en mijn tijd hoorde, snapte ik er helemaal niks van. Hoe is dit mogelijk, bijna twee seconden langzamer dan in Cali? Nog geen paar seconden later kwam het antwoord. Ik stortte volledig in en voelde me tig keer beroerder dan je je normaal voelt na een kilometer. Na een poosje leek het wel weer te gaan. Eenmaal in de avond toen ik m`n fiets aan het klaar maken was voor de volgende dag gebeurde weer hetzelfde. Ik dook snel m`n bed in met goede hoop dat het de volgende ochtend over zal zijn.
Maar het was niet over. Ik stond bijna op het punt om me af te melden, toen ik besloot toch maar te gaan. Ik had een dagje kunnen rusten in de hoop dat ik me beter zou voelen voor de sprint, maar er bestond natuurlijk de kans dat ik alleen nog zieker zou zijn de dag erna. Daarom besloot ik toch te rijden. M`n benen voelde in de eerste ronde slecht aan. In de halve finale voelde de benen echter weer redelijk, en ging toch nog met een positief gevoel de finale in. Maar zodra het tempo echt de lucht in ging moest ik direct passen. Toen het tempo vervolgen stagneerde kwam ik weer terug en kon in de laatste bocht nog een poging doen voorbij Roy van den Berg te komen voor een medaille. Deze kwam echter in aanvaring met Teun waardoor we allebei bijna onderuit gingen. Op de lijn werd het vervolgens nog spannend wie derde werd, maar uiteindelijk moest een fotofinish uitwijzen dat niet ik, niet Roy maar Jelger Bisschop de slimste was en gebruik te maken van de bijna valpartij van Roy en ik. Patrick reed een hele sterke race en moest op de finish alleen Teun nog voor laten.
Cor Vos
Op de laatste dag, de sprint, werd duidelijk dat mijn lichaam helemaal op was. Ik reed mijn langzaamste seizoenstijd van 11,11 seconden. Goed voor een 5e plek. In de eerste ronde moest ik tegen Michiel Bekker, welke ik nog zonder problemen wist te verslaan. In ronde twee moest ik tegen Roy van den Berg. Vlak voor de rit stond ik nog te kotsten op de WC. Toch probeerde ik het hem nog zo moeilijk mogelijk te maken. Hierna was het toernooi toch echt afgelopen voor mij, en zal ik komende dagen rusten om weer helemaal te herstellen voor het nieuwe jaar.
Wereldbeker Cali
Op zondag 6 december was het om 0600 inchecken op Schiphol, voor een lange reis welke ons via Amsterdam, Parijs, Miami naar eindpunt Cali zou brengen. Door lange vertraging in Parijs miste we onze vervolgvlucht in Miami, wat een etmaal vertraging betekende. Gelukkig kwamen we in een goed hotel terecht, en hebben we in de ochtend nog wat van de stad kunnen zien. Een dag later dan gepland kwamen we alsnog in Cali aan, gelukkig met alle bagage en fietsen. Lees verder...
Yorick naar Sauna de Bakenberg
Vanaf begin oktober ben ik in behandeling bij Jos Zwaan, masseur en eigenaar van Sauna den Bakenberg in Arnhem. Jos Zwaan (60 jaar) heeft jarenlange ervaring als trainer en begeleider in diverse sporten. Bas Krauwel, overbuurman en collega wielrenner op Papendal wordt al enige tijd begeleid door Jos Zwaan, die ook profrenner Kenny van Hummel onder z`n hoede heeft. Via Bas ben ik dan ook terrecht gekomen bij Sauna den Bakenberg. Hier wordt ik bijna wekelijks gemasseerd en maak ik gebruik van de sauna faciliteiten om goed fit te blijven in deze drukke trainings- en wedstrijdperiode.
Breng ook eens een bezoek aan Sauna den Bakenberg, te vinden aan de Bakenbergseweg 66 te Arnhem, vlakbij het treinstation. Voor meer informatie surft u naar http://www.saunadebakenberg.nl/. En wellicht tot daar!
Wereldbeker Manchester
Op zaterdag 31 heb ik mijn debuut gemaakt in het Wereldbeker circuit op de sprint. Op zondag 1 november stond de Teamsprint op het programma. We waren al goed vroeg afgereisd naar Manchester. Dinsdagochtend vroeg zaten we al in het vliegtuig. Dit gaf ons de tijd om voor de wedstrijd nog goed te kunnen rusten en te wennen aan de baan.
Op zaterdag reed ik samen met Roy van den Berg de sprint. We deden een nieuwe warming up onderleiding van onze krachttrainer Scott Dickenson wat inhield dat er veel sprongen en dergelijke werd gedaan, en minder op de fiets. Deze beviel mij goed, alleen merkte ik wel dat ik voor de volgende keer toch meer en langer op de fiets moet zitten. Bij volgende wedstrijden zal ik hierop voortborduren. Eenmaal in de baan met nog 2,5 aanloop ronde merkte ik dat ik toch niet helemaal sprintscherp stond, wat me helaas ook al in Gent overkwam. In de laatste bocht voordat de tijd inging en ik ging staan zat ik ook niet helemaal hoog aan de ballustrade waardoor ik niet optimaal van de baan gebruik maakte. Eenmaal op snelheid voelde ik wel dat ik erg goed ging totdat ik bij het insturen van de tweede bocht een kleine swieper maakte waardoor ik op de cote d'zur kwam waar afzet blokjes lagen. Hier reed ik vol overheen waarna ik behoorlijk moest corrigeren en volledig uit m`n concentratie was. Hierna viel ik ook gigantisch stil waardoor ik uitkwam op 10,85. Met deze tijd, eigenlijk niet eens heel slecht - slechts 0,8 seconden van mn PR vandaan - was ik zwaar teleurgesteld. Ik was toch wel opweg naar een tijd ergens in de 10.6 seconden. Een race waarin echt alles fout ging wat fout kan gaan. Wat er toch wel niet kan gebeuren tijdens een 200 meter...
Ik besloot het achter mij te laten en me te focussen op de teamsprint, naar mijn mening misschien wel het mooiste onderdeel. Roy deed de start, ik de 2e ronde en Yondi de laatste ronde. Als warming up deed ik al meer fietswerk om goed scherp te staan en dit lukte mij dan ook. Helaas waren er externe factoren (problemen met de fiets waardoor de start wellicht niet werd gehaald) waar ik niks aan kon doen wat ervoor zorgde dat ik mij niet goed kon cocentreren voor de start. Hierdoor was ik slechts 10 seconden voor de start gereed waarin ik mij niet goed meer kon focussen. Om dan een van de beste starters van de wereld bij te houden - Roy - moet je wel van hele goede huizen komen en dat was ik dat weekend nog niet.
De gehele maand november zal in teken staan van goede krachttraining en snelheidstraining om me goed voor te bereiden voor de Wereldbeker in Cali waar ik aan de start hoop te staan. Hier zal waarschijnlijk geen teamsprint worden gereden omdat nog niet duidelijk is of Roy en Yondi deze wedstrijd wel rijden.
Ondanks dat het sportief gezien een slecht weekend voor me is geweest, ben ik toch wel thuisgekomen met een hoop ervaring voor in m`n rugzak welk ik in de toekomst kan omzetten in resultaten.
Zesdaagse Amsterdam
De Zesdaagse van Amsterdam editie 2009 is voor mij redelijk goed verlopen. M`n tijden waren goed scherp. De snelste tijd van de week was 10,96 en m`n langzaamste was 11,15 op een dag waar ik al zwaar had getraind op de baan in Apeldoorn. M`n hoogtepunt was op de woensdag. Toen werd ik tweede op de keirin achter Bauge en derde op de sprint. Mijn 200 meter tijd was zelfs die dag sneller dan de Wereldkampioen Gregory Bauge die ook erg van mij onder de indruk bleek te zijn.
EK Sprintomnium
Het was duidelijk niet mijn dag tijdens het EK Sprintomnium. Om half 10 vertrok ik van huis om iets voor eenen aan te komen in Gent. Tijdens de WU voelde m`n benen nog wel goed. Maar zodra ik de baan in stuurde voor de 200 meter voelde ik het meteen. Ik had te lang stil gezeten voor de start. Mede door mijn eigen schuld, alleen had dit ook niet gebeurd geweest als er geen problemen waren geweest met de tijdopname. Hierdoor kwam er een slechte tijd uit van 11,06. Hierna stond er de afvalkoers op het programma. Dit onderdeel zou me goed moeten liggen gezien m`n inhoud vergeleken met andere sprinters. Alleen zodra het startschot werd gelost voelde ik het, pap in de benen. Nu kwam ik helemaal niet vooruit en viel ik al snel af. Door een iets andere warming up voor de keirin met aanwijzingen van de bonscoach Bas de Bever wist ik toch m`n benen op spanning te zetten. In de eerst ronde lootte ik een heel sterke serie en moest naar de herkansing. In deze herkansing moest een fotofinish uitwijzen dat ik net verloor van Dennis Spicka, de latere winnaar van de keirin. Erg teleurgesteld ging ik weer naar huis waar ik iets na middernacht weer aankwam. Had ik de benen gehad van de week ervoor op het NK, dan had top 10 niets vreemds geweest.
NK Baan: Scratch en Sprint
Dit jaar was het NK Sprint en Duur gescheiden, wat mij de mogelijkheid gaf deel te nemen aan de scratch. De benen voelde goed en ik had er zin in. De kwalificatie kwam ik zonder problemen door. De stalorders waren in het peloton blijven en als het op een eindsprint zou aankomen zouden Patrick en ik op de ploeg kunnen rekenen. Vanaf ronde een ging de ploeg aanvallen, waardoor het tempo zeer hoog lag. Na ongeveer half koers wist een groep een ronde te pakken. Ik zat nog gewoon in het peloton. Met nog 20 ronde te gaan voelde ik het, m`n kuit. Ik ging een beetje verzitten maar het werd erger en erger. Met nog 13 ronden te gaan was de pijn onverdragelijk geworden waardoor ik onmiddelijk m`n voet uit de pedaal moest halen en moest afstappen. Een van de mogelijke oorzaken kan zijn dat m`n linkerkuit een slechte doorbloeding heeft, wat gaat opspelen bij duurinspanningen.
Met veel pijn begon ik de tweede dag aan m`n warming up voor het sprinttoernooi. Naarmate ik steeds 'warmer' werd, werd de pijn minder en kon ik redelijk rondfietsen. Sprinten deed minder pijn dan rustig op de roller rijden. Als eerst stond er een 200 meter op het programma. M`n tijd was nog niet eens verkeerd: 10,93. Hiermee had ik de snelste tijd. In het sprinttoernooi rekende ik vervolgens af met Cees van Rees en Matthijs Buchli, waardoor ik de volgende dag in de finale tegen Jelger Bisschop zou uitkomen. Als laatste onderdeel stond er een keirin op het programma. Ik begon de sprint als 2e. Toen Buchli van achteren aanviel en de leiding overnam, passeerde ik Bisschop en schrok ik er bijna zelf van hoe makkelijk ik Buchli voorbij kwam. In tijden niet zo een lekkere sprint gereden.
De volgende dag stond er de 500 meter en sprint op het programma. Ik ging voor een nieuw baanrecord met 33,4. Op het EK Kilometer was m`n doorkomst 33,6, dus het was mogelijk. M`n start was echter niet goed waar ik het op verloor. Ik kwam uit op 33,8. Toch nog goed voor de winst. Als laatst werd het sprinttoernooi afgewerkt. De finales. In de eerste rit ging ik met een halve ronde Jelger voorbij en wist de rit te winnen. In rit twee was het Jelger met een goede tactische manouvre waardoor hij deze won en er een belle aan te pas kwam. De wist ik te winnen waardoor ik alle onderdelen won, wat natuurlijk ook resulteerde in de eindoverwinning.
Zesdaagse Amsterdam
Afgelopen week kreeg ik goed nieuws, ik kreeg mijn uitnodiging voor alweer mijn derde zesdaagse dit jaar: De Zesdaagse van Amsterdam. Alweer een bevestiging dat ik op de goede weg ben. Ook Patrick heeft een uitnodiging gehad. Samen met Patrick en Wereld Kampioen Gregory Bauge is het deelnemersveld nu uitgebreid naar drie. Van andere renners is nog niks bekend.
Inmiddels zijn we ook alweer twee weken vol aan het trainen op Papendal. En ik moet zeggen, het gaat niet verkeerd. Wist ik de eerste baantraining nog maar 2,9 op de 50 meter te rijden, donderdag deed ik weer ouderwets een 2,7. Afgelopen woensdag reed ik zelfs nog nooit harder op de 500 meter. Ik wist een serie van 29,8 - 28,9 - 29,1 - 29,5 - 29,3 af te werken. Voorafgaand aan deze training had ik nog nooit onder de 30 gereden.
Wel heb ik er weer een klein spier blessurentje bij gekregen, in m`n bovenbeen. Na m`n kuit alweer m`n linker been. Binnenkort maar weer eens naar de fysio om te kijken of ik wellicht niet goed op de fiets zit of er iets met mijn zooltjes is. Door deze blessure voor de tweede week op rij in het weekend rust moeten nemen.
Start Papendal
Maandag 30 augustus beginnen we weer op Papendal, na een 'zomerstop'. We mogen Hugo Haak, Matthijs Buchli, Rozanne Slik en Laura van der Kamp als nieuwkomers verwelkomen. Marco Minnaard en mijn broer Patrick gaan weer vanaf huis hun trainingen afwerken. Yondi Scmidt verlaat Papendal ook binnenkort voor een huisje in Apeldoorn, en Jaime van der Lucht heeft afscheid genomen van de wielersport.
Op Papendal beginnen we weer met de romptraining op maandag, en de krachttrainingen op woensdag en vrijdag. Op dinsdag, woensdag en donderdag zullen we weer trainen op de baan. En niet de wegtrainingen die bijna elke dag plaatsvinden vergeten. Op Papendal werk ik toe naar het NK Baan eind december en de wereldbeker in Cali. Ook zal ik aan de start staan tijdens het NK Duur.
Komende maand zal ik wellicht afreizen naar Barcelona voor de European Track Cup. Verder zal ik misschien ook andere kleine wedstrijdjes rijden, waaronder de zesdaagses. To be continued...
EK Baan
Speciaal voor BF-One heb ik een verslag gemaakt van het EK Baan, lees hier...
EK Baan
Komende week sta ik aan het vertek tijdens het Europees Kampioenschap Baanwielrennen te Minsk, Wit-Rusland. Ik zal hier uitkomen op de onderdelen kilometer, sprint en keirin. De overige Nederlandse deelnemers zijn Nick Stopler en Michael Vingerling die meedoen aan de duuronderdelen.
Maandagochtend half 10 vertrekken we onder leiding van Peter Zijerveld vanuit Schiphol waar we via Praag enkele uren later op onze eindbestemming Minsk komen. De begeleiding bestaat verder uit mechanieker Gerrit Peetoom en een verzorgster. Hopelijk kan deze dag ook nog even worden gebruikt om de reis uit de benen te fietsen. Dinsdag zal vooral in het teken staan van een rustige training, de benen op spanning zetten en vooral rusten. Woensdagavond rond half 8 staat dan voor mij de kilometer op het programma. Hier hoop ik mijn PR van 1.06,9 te verbeteren. Donderdag zal weer in het teken staan van het herstel voor vrijdag, wanneer ik de sprint moet rijden. Zes uur 's avonds wordt er begonnen met de 200 meter qualificatie. Hier hoop ik mijn onlangs gevestigde 200 meter PR van 10,82 te verbeteren. Het zal lastig worden om door te dringen naar het sprinttoernooi, omdat deze maar bestaat uit 12 renners. Zaterdag dan weer rusten en rustig trainen, waarna zondag alweer het laatste programma wordt verreden; de keirin. Dit toernooi bestaat uit een eerste ronde, eventuele herkansing, halve finale en finale. Gezien mijn goede optreden in de keirin in Cottbus weet ik dat alles mogelijk is en hoop ik dan ook zover mogelijk te komen.
Maandag zullen we dan weer richting huis gaan, waarna ik van plan ben om het twee weken heel rustig aan te doen om vervolgens m`n duurtraining weer te starten om het einde van het wegseizoen nog mee te maken. Want ik moet bekennen dat het bij mij ook begint te kriebelen als ik zo dagelijks naar de Tour kijk... Mocht ik na het rusten nog veel last hebben van m`n kuit, die de laatste weken weer heel erg opspeelde, zal ik verder het medisch circuit ingaan.
Ondanks dat ik sinds Cottbus de juiste vorm niet meer heb weten te vinden, hoop ik na dit weekje te hebben getaperd volgende week weer te kunnen knallen. Aan m`n motivatie zal het in ieder geval niet liggen!
Klik hier voor de website van het evenement of kijk dagelijks eens op bf-one voor het laatste nieuws!
Geweldige prestatie in GP Cottbus
Woensdag 17 juni vertrok ik samen met Patrick, Jaime en mechanieker Bob vanuit Papendal richting Cottbus, dicht bij de grens van Polen. Na een rit van 8 uur kwamen we aan, checkte we in in het Sportershotel (soort Papendal) en gingen we een hapje eten. Hierna nog even een training afgewerkt en toen was het alweer tijd om te slapen. Lees verder
Edinburgh GP
Afgelopen weekend heb ik tijdens de GP Edinburgh het hoofdprogramma gewonnen, de sprint. Op zaterdag stond er een sprinttoernooi op het programma, en op zondag een sprintomnium. Vooraf werd er geen goed weer voorspeld, het was nog maar de vraag of er uberhaupt gereden kon worden. Vrijdag toen we aankwamen was het stralend weer, zelfs warm, en we hoopte dat door een wonder ook dit weer konden krijgen de twee wedstrijddagen. Zaterochtend begonnen de wedstrijd om 11 uur. Het was bewolkt maar droog. Af en toe brak het zonnetje zelfs heerlijk door. Lees verder
Wedstrijdprogramma
In aanloop naar het EK Baan, waarvan ik nu al zeker ben, rijd ik ook enkele voorbereidingswedstrijden. In het weekend van 13/14 juni reist een Nederlandse delegatie onder leiding van Jabik Jan Bastiaans naar Edinburgh (Schotland) om daar deel te nemen aan de sprintwedstrijden. Voor Nederland komen uit: Jaime van der Lugt, Patrick Bos en ik. Ook Jelger Bisschop is deelnemer. Op vrijdag 19 en zaterdag 20 juni staat de volgende wedtrijd alweer op het programma. Dit keer op de baan in Cottbus (Duitsland). Al twee keer eerder heb ik hier gereden, en twee keer betekende dat een verbetering van mijn PR op de 200 meter. Hopelijk lukt dat dit keer weer! Deelnemers voor Nederland zijn dezelfde als die in Edinburgh.
Eerder stond ook nog Saint Denis (4 juni) op het programma, maar omdat dit echt niet paste in de voorbereiding richting EK Baan is in samenspraak met de renners besloten niet te gaan. Helaas waren we niet mogelijk om afgelopen week af te reizen naar Moskou gezien de onwaarschijnlijke tijd van 9,65 en 9,57 die Kevin Sireau op de 200 meter wist neer te zetten. Wie weet volgend jaar...
Ik heb erg veel zin in de wedstrijden in Schotland en Cottbus en ben er helemaal klaar voor om te gaan knalle!
Wel heb ik nog geregeld last van m`n mysterieuze kuit blessure, maar deze verhinderd mij slechts heel af en toe nog in het trainen en is al stukken minder dan afgelopen tijd. Ik hoop dat ik er tegen de tijd van het EK geen last meer van heb, en anders zal ik na het EK in m`n rustperiode nog voor verder onderzoek gaan.
Nieuw PR Kilometer!
Misschien ook een leuk feitje om te melden. Afgelopen week tijdens training moesten de sprinters een kilometer rijden. Ik dus ook. Waar ik op het NK nog een tijd reed van 1.08,3 wist ik dit nu forst te verbeteren tot 1.06,9. Mooi om te zien dat ook mijn kilometer steeds beter word, waar ik in het verleden nog dacht dit onderdeel mij totaal niet lag.
Interland Apeldoorn
Als tweede jaars nieuwelingen reed ik mijn eerste Interland in Manchester. Nu, bijna drie jaar later maakte ik mijn opwachting als coach in deze toch wel belangrijke reeks van wedstrijden, waarvan, er netzoals in vorige helaas veels te weinig van waren. De Interland vond plaats op de baan in Apeldoorn.
Ik had de sprinters onder mijn hoede, deze groep bestond uit de mannen Mathijs Buchlli, Hugo Haak en Richard Lamens. En de dames Nathaly van Wesdonck, Mardiani Ahoud en Ymke Stegink.
Voor de meeste sprinters was het in het begin wel wennen dat ik voor de groep stond, aangezien ik pas 1e jaars belofte ben en ik tegen de meeste nog heb gereden, maar eenmaal ze doorhadden dat ik vrij serieus was werkte iedereen goed mee. Ik moet zeggen dat ik erg genoten heb in het coachen van de renners. Vooral het feit als de renners en rensters met tactieken winnen die je voor de wedstrijd heb ingefluisterd. Ook heb ik gemerkt dat coachen niet goed voor je hart is, want met een hartslag die je normaliter alleen in de eindprint haalt stond ik langs de kant van de baan.
Al met al een hele positieve ervaring wat zeker voor herhaling vatbaar is. Ik hoorde ook van alle kanten alleen maar postieve verhaling en Hugo Haak vertelde me zelfs te willen inhuren bij komende wedstrijden..
Nu vraagt u zich misschien waarom ik in hemelsnaam coach bij zo`n wedstrijd? Ik volg namelijk de curcus Wielertrainer 3 (5 is het hoogst) en deze wedstrijden passen mooi bij de opleiding. Eind september hoop ik het examen positief af te sluiten. In de verre toekomst hoop ik ook van het vak sprintcoach m'n beroep te maken.
120km in Omloop der Kempen
Zondag 10 mei stond de Omloop der Kempen op het programma, een internationale 1.2 profwedstrijd. Ook mijn ploeg Koga-Creditforce was aanwezig. Ik was eerst reserve, maar aangezien Mike Bond nog geen wedstrijd mag rijden moest ik invallen. Ook Patrick en Jaime reden als andere baansprinters deze wedstrijd over 200 kilometer. Vooraf had ik totaal geen idee wat ik kon verwachten. Het zou pas m`n 2e elite wedstrijd worden, alleen Waddinxveen had ik eerder gereden. Ook zou het pas mijn 3e klassieker worden, de Flevotour had ik gereden bij de nieuwelingen en junioren categorie. Natuurlijk wil je de wedstrijd uitrijden maar ik wist al dat dat totaal niet realistisch zou zijn, ik ging proberen om de eerste omloop van 101 kilometer te halen, maar voor hetzelfde geld lag ik er al na een paar kilometer af. Lees verder...
Populaire Apeldoorn
Afgelopen koningendag zou ik samen met Patrick en Jaime naar Buttchen afreizen voor een sprintwedstrijd, waar ook de Team Sprint op het programma zou staan. In teken daarvan reden wij maandagavond de populaire in Apeldoorn twee keer de Team Sprint. Helaas ging de wedstrijd in Buttchen niet door, maar besloten we wel gewoon te rijden in Apeldoorn. Jaime deed twee maal de opening, ik de 2e ronde en Patrick de laatste ronde.
De eerste Team Sprint waren we nog niet helemaal goed warm omdat we plots al moesten rijden, maar dat was niet erg, konden we deze gebruiken als opwarmer. Jaime schoot weg, ik knalde er een goede 2e ronde uit en Patrick deed de slotronde. De tijd stopte op: 52,nogwat. Huh? Dat was het eerste wat we dachten. Dat kan natuurlijk nooit, dat doe ik in m`n eentje met 1 been nog wel. Achteraf bleek dat de jury verkeerd had geklokt, maar omstanders kwamen uit op een tijd van 48,hoog. Degelijk.
Na een poos was het alweer tijd voor de 2e maal. Jaime opende aanzienlijk beter dan de eerste keer en lijkt hiermee weer op de goede weg naar boven te zijn. Ik reed een degelijke 2e ronde en Patrick een goede laatste ronde. Dit maar klokte de jury wel correct en kwamen we uit op 48,19. Slechts een fractie langzamer dan het baanrecord van Mulder, Bos en Veldt. Hiermee waren we wel weer content en gingen we alsnog met een glimlach op onze gezichten huiswaarste richting Papendal, na een korte tussenstop in Beekbergen gemaakt te hebben waar de junioren trainingskamp hadden.
Noord-Hollands Wielerweekend
Eind april was de datum voor alweer een mooi wielerweekend in Noord-Holland. Ook ik deed mee aan dit wielerspectakel. Op vrijdag 26 april reed ik een Internationaal Sprint toernooi. Deelname kwam uit Engeland, Duitsland en Nederland, 9 renner in totaal. De avond begon met de 200 meter. Vooraf hoopte ik op alweer een verbetering van mijn PR, misschien wel naar 10,8. Als test reed ik weer op een groot verzet, waarmee ik in Tilburg nog 10,92 mee wist te rijden. Uiteindelijk kwam ik uit op 11,000. Helaas net niet in de 10 maar het is natuurlijk ook wel geinig om die tijd te rijden. Uit de analyse met Peter Zijerveld kwam uit dat ik voortaan meer snelheid boven in de baan moet maken op dit verzet om op een goede tijd uit te komen. Als ik volgende keer niet in de lange file richting Alkmaar sta en met kramp in m`n linkerbeen van het koppelen de baan weet te bereiken weet ik dat het slechts een kwestie van tijd is voordat er weer een nieuw PR aan komt.
Deze tijd was goed voor een 7e plek. Dit betekende dat ik in de sprintheat tegen Yondi Schmidt en Michael Seidenbacher moest rijden. Ik liet me opsluiten door Yondi waardoor ik geen kant meer op kon. Ik liet me vervolgens afzakken en probeerde nog buitenom te komen. Helaas was daar de finish al en werd ik 3e. Vervolgens moest ik tegen twee Engelse renners. Toch niet de minste. Christian Lyte, die onlangs nog 10,3 op de klokken wist te zetten in Manchester, en Pete Mitchell die in dezelfde wedstrijd 10,5 reed. Ik begon van positie drie en daar wouden ze gebruik van maken. Lyte wou na een halve ronde van kop wegrijden. Maar ik volgde de tip van voormalige sprinttrainer Pavel Buran op en wist de aanval te neutraliseren. Met nog 1,5 ronde te gaan vocht ik me naar positie twee in het wiel van Lyte. Hij ging aan en ik liet een gat. Ik reed deze echter te snel dicht en had doordoor moeite in de laatste bocht om er langs te komen. Uiteindelijk verloor ik op half wiel van Lyte, voor Mitchell. Mooi ritje.
Als laatste onderdeel voor mij stond de teamsprint op het programma. De keirin mocht ik niet rijden, alleen de eerste 7 van het sprinttoernooi, en ik werd 8e. Tim Veldt deed de 1e ronde, ik de twee en Yondi de laatste. Tim opende met een ronde van 19,3. Ik draaide het gas daarna volledig open en ik reed een superronde van 14,0. Yondi eindeige met 14,3. Om aan te geven hoe goed deze ronde was. Max Levy reed als tweede ronde een tijd van 14,2 uit een openingsronde van 18,1. David Daniell reed een ronde van 13,9 uit een tijd van 18,5. Een mooie opsteker dus. De tweede ronde in de Team Sprint is toch de plek waarop ik mij wil specialiseren de komende jaren. En met een snellere openingsronde kan het alleen maar nog sneller.
Wegwedstrijdjes
Deze periode is perfect geschikt voor enkele wegwedstrijdjes, de opbouw periode richting het EK Baan. Vorige jaar werden de sprinters nog gepasseerd voor dit toernooi, nu is er al toezegging dat enkele sprinters naar dit toernooi in Minsk mogen. Mijn allereerste criterium bij de elite/belofte was die van Waddinxveen. Een mooi snel rondje, maar toch bochtiger dan ik had verwacht, en door het straffe windje ging het op het rechte stuk snoeihard. Vooraf had ik als doelstelling deze wedstrijd uit te rijden. Meteen vanaf de start werd er hard doorgereden, en was het even wennen aan het tempo. Na een kilometer of 30 kwam ik er toch goed doorheen en had ik geen moeite om bij te blijven. Bijna de gehele wedstrijd reed ik in een van de laatste posities. Met nog zo`n 10 ronden te gaan besloot ik toch maar naar voren te rijden om mij te mengen in de peloton sprint. Helaas was het net een rondje te kort, ik kwam nooit helemaal voorin, en eindige op ongeveerd de 10e plek in het pelton, ergens begin 30 in de einduitslag. Doelstelling gehaald, en met een goed gevoel huiswaarts gegaan.
Ook rijd ik weer af en toe de wekelijkse trainingskoers op Sloten. Afgelopen zater (2 mei) voelde ik me erg goed en begaf me af en toe op kop van het peloton om tempo te maken. Er reed uiteindelijk geen groep weg en het ging af op een peloton sprint. Wel was het nog even spannend toen er in de laatste 2 rondes af en toe toch een groepje weg sprong. Zo ook in de laatste ronde. Ik begon als 4e aan de eindsprint in het wiel van Patrick. Patrick ging vroeg aan en ik knalde er al snel overheen. Nog steeds waren er enkele koplopers. Ik haalde deze gelukkig met een groot snelheidsverschil in de einsprint in en wist riant te winnen. Na deze 80 kilometer durende koers voelde de benen nog super en dat is hoopgevend voor volgende week, als ik waarschijnlijk de Omloop der Kempen moet rijden. Maar dat is natuurlijk een totaal andere wedstrijd met een veel hoger niveau...
Zesdaagse Tilburg
De afgelopen week deed ik mij aan de Zesdaagse van Tilburg. Afgelopen maandag was de eerste dag, gister (zaterdag) de laatste. Ik heb het erg naar mijn zin gehad tijdens de Zesdaagse. Deelnemers aan de Sprintcup waren: Patrick en Yorick Bos, Yondi Schmidt, Jelger Bisschop, Jaime van der Lugt en Matthijs Buchli.
Gezamlijk werden wij ondergebracht in een huisje op het Landal Duc Brabant, netzoals alle andere renners van de zesdaagse en vele mensen van de organisatie. Hier was het mooi vertoeven. Het bed was dan wel niet zo lekker..., maar het was wel erg gezellig in zo`n huisje. Dit komt natuurlijk ook mede door het mooie weer. Wakker worden, lekker ontbijten en daarna in het zonnetje buiten zitten, kletsen, koers kijken en dan weer op naar de baan. Alleen de laatste nacht verbleven we in een hotel.
Een andere reden waarom ik het erg naar mijn zin heb gehad zijn natuurlijk de wedstrijden. Ik reed elke avond snelle tijden. Mijn langzaamste 200 meter ging in 11.18, een tijd waarvan ik enkele maanden geleden nog zou hebben gedroomd om een keertje te mogen rijden. Nu lijkt dit op de automatische piloot te gaan. Elke dag zat ik goed van voren bij de verschillende wedstrijden en reed dan ook zo verdiend naar de 2e plek in het eindklassement. Mijn hoogtepunten kwamen eigenlijk op de laatste 2 dagen, waarop ik de snelste tijd reed op de 200 meter en op Dag 5 de Keirin wist te winnen.
Op de laatste avond ging mijn 200 meter zelfs weer in een nieuwe fantastische PR. De tijd stopte op een tijd van 10,92! Vooraf had ik aangekondigd dat ik ging voor een nieuwe PR, en als dat dan lukt is helemaal super. Ik vraag me af wat ik op een snelle baan, een Kimera en goede wedstrijdwielen zal rijden.
Ook heb ik met Yondi en Patrick 2x een poging gedaan op ons teamrecord op de teamsprint. In Rotterdam reden wij 4x een tijd van 34.1, 1x een tijd van 34.8 met als hoogtepunt een fantastische tijd van 33.2. Maar dat het nog sneller kon bewezen we tijdens de 3e en 6e avond in Tilburg. Op de 3e avond rijden wij een supertijd van 33.04. Een tijd waarmee we in Rotterdam op dag 1 zelfs van de teams Hoy-Kenny-Levy en Bos-Mulder-Veldt hadden gewonnen. Op de laatste avond gingen we voor een tijd van onder de 33. En of dat lukte! Alledrie reden we fantisch snel en kwamen uit op een tijd van 32.79! Dat is 10.93 gemiddeld per ronde. En die tijd is zelfs sneller dan de snelste tijd die Bos-Mulder-Veldt in Rotterdam reden (32.89).
Met een goed gevoel keerde Patrick en ik zaterdag nacht weer huiswaarts, om 3 uur in de nacht lekker m`n bedje in te kunnen kruipen!.
Finale avond
Testwedstrijd Apeldoorn
Afgelopen donderdag 12 maart heb ik samen met Patrick en Bas Krauwel een testwedstrijdje gereden op de baan in Apeldoorn. Alledrie reden we 2 keer de 200 meter. Het was een test om te zien waar we stonden na enkele weken afwezigheid op de baan. Voor mij ook nog een extra test om te zien wat de duurtraingen in Mallorca met m`n snelheid hebben gedaan.
Dinsdag en woensdag hadden we ook al op de baan gereden en waren de omstandigheden erg goed. Dinsdag reed ik zelfs 11,11 met gewoon materiaal op de 200 meter. Gestimuleerd door dit wou ik donderdag weer onder de 11 seconden duiken. Maar de omstandigheden op de baan waren minder dan de dagen ervoor, maar ik ging er absoluut voor. Mijn eerste 200 meter reed ik in een tijd van 11,18. Hierover was ik niet helemaal tevreden en de 2e keer wou ik zeker nog een tiende sneller. Vlak voor mijn 2e poging kwam ik erachter dat ik mijn Pro 4 spaaks voorwiel verkeerd om in m'n fiets had gestoken. Dom. Ik deed het wiel er goed om in en pepte me op. De 2e poging voelde stukke beter aan maar in tijd scheelde het uiteindelijk niet veel. Ik was precies een tiende sneller met 11,08.
Toch waren de coaches en ik tevreden met deze tijd. Deze 11,0 is zeker te vergelijken met de 10,9 die ik een maand terug op de snellere baan van Alkmaar reed. Misschien zelfs beter. Ik hoop dit niveau wat ik nu heb uit te bouwen naar een nog niveau hoger voor de zomer, waardoor ik tijdens de UEC Sprint Cups in de zomer hopelijk weer een forse verbetering van mijn 200 meter tijden tegemoet mag zien.
Komende tijd zal ik ook een ander soort baantraining in mijn schema krijgen die Yondi Schmidt als enige heeft uitgevoerd van de Papendal sprinters en hem ogenschijnlijk al succes heeft gebracht. Hopelijk zal deze training bij mij hetzelfde effect hebben en mij brengen naar een hoger nivau.
Trainingskamp Mallorca
Van 13 t/m 22 februai ben ik op trainingskamp geweest naar Mallorca. Samen met Nick Stopler, Maxime Groenewegen, Winanda Spoor en Ymke Stegink hebben we heerlijk kunnen trainen met als thuisbasis Alcudia en Puerto Pollensa. Op de eerste en laatste dag verbleven we in Puerto Pollensa in een hotel, de andere dagen in een huisje even verderop in Alcudia.
Ik heb hier ook flink wat uurtjes kunnen maken. De eerste trainingsdag zat ik er al helemaal doorheen na 2,5. De laatste keer dat ik dit deed was toch al heel wat maandjes geleden. Maar aan het einde van het trainingskamp voelde ik na 4 uur nog geen vermoeidheid en keerde ik maar huiswaarts omdat het donker begon te worden...
Ook heb ik hier kennis gemaakt van de mensen achter velodrome.org.uk, met wie ik toch al enige tijd contact mee had na mijn avontuur tijdens de Revolution in Manchester eind 2007. Hij (Andrew) is de beheerder, zij (Jo) is renster die ook meedeed aan de WB in Kopenhagen. Samen wonen ze al een jaar op Mallorca omdat het er heerlijk trainen is. Dat is het zeker jah!
Ik heb echt genoten van deze trip en vind het zeker voor herhaling vatbaar, de andere ook. Wellicht gaan we volgend jaar weer, dan hopelijk iets langer!
Sprintcup Alkmaar - Dag 2: Mijlpaal!
Dag twee, gisteravond 7 februari stond in het teken van twee kanten. Aan de ene kant alweer een verbetering van mijn PR, aan de andere het terugkeren van mijn kuitblessure.
Laat ik beginnen met het eerste verhaal. Voor de derde maal dit jaar heb ik een verbetering van mijn PR op de 200 meter verwezelijkt. Dit keer bereikte ik een mijlpaal. De grens van de 11 seconden. Met een tijd van 10,945 (!) was ik weer ruim sneller dan de nummer twee en kwam ik hiermee dus voor het eerst onder de 11 seconden. Een lekker gevoel dit eindelijkt bereikt te hebben. En als je deze tijd op Alkmaar kan rijden (niet bekend als de snelste baan...) kan je nagaan wat ik op een echte superbaan zou rijden. Al met al een lekker gevoel!
Maar dit verhaal werd eigenlijk weer overschaduwd door de terugkerende blessure in mijn linkerkuit. Toen ik voor het eerst wat duurwerk deed op de baan na het NK Baan, speelde m'n kuit voor het eerst op. Vorige week en deze week bleek de blessure weer weg te zijn, maar na de keirin op de eerste dag voelde ik mijn kuit al. Toen ik gister echter weer met de warming up begon, begon mijn kuit serieus pijn te doen. Ik kon mijn kuit niet optimaal gebruiken bij het aanzetten. Vandaar dat ook ik er raar bij sta te kijken dat ik met een been die ik niet optimaal kan gebruiken, alsnog zo`n tijd op de klokken kan neerzetten. Na de 200 meter begon mijn kuit meer en meer pijn te doen en besloot ik uit voorzorg te stoppen. Vorige keer dat ik wel doorging met deze pijn, kon ik 5 dagen niet fietsen. Ook vandaag, de laatste dag, kom ik niet meer in actie op het sprinttoernooi. Uit voorzorg want, komende vrijdag ga ik voor 10 dagen samen met 5 andere renners en rensters naar Mallorca. En hier wil ik wel pijnvrij kunnen trainen!
Ik hou jullie op de hoogte!
Dag 1
Gisteravond 6 februari was de eerste dag van de sprintwedstrijd die wordt verreden tijdens de UIV Cup in Alkmaar. Deze eerste dag verliep met wisselend succes voor mij. De avond begon met een 200 meter waarop ik onverwacht een prachtig persoonlijk record reed in een tijd van 11,08! Hiermee was ik ruim sneller dan de nummer 2, m'n broer Patrick met 11,37.
In de halve finale kwam ik vervolgens uit tegen Matthijs Buchlli en Jelger Bisschop. In deze rit kwamen Jelger en Matthijs ongelukkig tegen elkaar aan waardoor ik werd gehinderd, Jelger werd uitgeschakeld en Matthijs vervolgens met grote voorsprong op mij z'n weg kon vervolgen. Vervolgens kwam ik nog heel snel opzetten maar wist het net niet te redden. Voor plek 3 en 4 kwam ik vervolgens tegen Patrick uit, en ook in deze rit was een finishfoto nodig om de winnaar aan te wijzen.
Als laatste onderdeel werd de keirin verreden maar op de een of ander manier had ik totaal geen power meer om goed te eindigen, en werd 5e. Patrick won. Aan mijn 200 meter heb ik natuurlijk een heel goed gevoel overgehouden, maar de andere twee onderdelen moeten vanavond en morgenavond beter gaan wil ik nog op het podium eindigen.
200 meter - Halve finale sprint
Sprint plek 3 en 4
Nieuwsflash:
- Van 2 t/m 7 januari heb ik de Zesdaagse van Rotterdam gereden. Dit was een hele mooie ervaring om mee te maken. Als broekie in het vak was ik veroordeeld tot slechts twee keer rijden op een avond. Meestal was dat voor de eerste keer pas na 10 uur in de avond, en de 2e keer al na middernacht. Mijn prestaties waren nogal wisselvallig gedurende de zesdaagse. Mijn tijden varieerde van 11,6 tot 11,1. De laatste avond wist ik een mooie PR neer te zetten van 11,14. En dat tijdens een Zesdaagse!
- Op zaterdag 31 januari heb ik deelgenomen aan het NK 50 kilometer. Als eerst moest er een kwalificatie van 20 km. worden verreden. Ik bleef rustig wachten in het peloton en spaarde m'n krachten die ik zeker later nog nodig zou hebben. Hierdoor werd ik veroordeeld tot de sprint voor het laatste start plekje in de finale. Deze wist ik te winnen in een mooie sprint waarover mensen zich nog verbaasde dat ik dat nog kon. In de finale ging het echter zo snoeihard (54 km/ph over de eerste wedstrijdhelft) dat ik al na 15 kilometer eraf lag. Ondanks dit heb ik toch een goed gevoel erover. Slechts 3 keer heb ik op de wegfiets gezeten na het NK Baan, en dat was drie keer met een kuit blessure.
- Op zondag 1 februari vond voor de 2e maal het Clubkampioenschap Baan plaats van mijn vereniging WTC de Amstel. Het jaar ervoor werd ik gehuldig als eerste clubkampioen. Ik begon de dag met wat stramme benen van de avond ervoor, maar desondanks wist ik toch nog een keurig tijd van 11,55 op de 200 meter te rijden. Het deed me goed dat ik dit met zoveel gemak deed. Vervolgens werd ik 2e in de puntenkoers, won ik de leidersrace en sloot ik de dag af met een overwinning op de 2 km. achtervolging in een tijd van 2 minuten en 31 seconden. Hiermee werd ik voor de 2e achtereenvolgende keer clubkampioen.
- Mijn ploeg Coga-Creditforce heeft voor haar sprinters Jaime van der Lugt, Patrick Bos en ik een startbewijs weten te verkrijgen voor het sprinttoernooi tijdens de Zesdaagse van Tilburg. Dit wordt dan al mijn 2e zesdaagse van het jaar. Ook voor de andere Nederlandse zesdaagses bestaat er een goede kans dat ik deelneem.
- Komende vrijdag en het weekend (6/7/8 februari) staat er een sprinttoernooi op het programma tijdens de UIV Cup in Alkmaar. Ik ben een van de 9 deelnemers. De renners die zijn uitgenodigd zijn: Patrick Bos, Yorick Bos, Jaime van der Lugt, Yondi Schmidt, Tim Veldt, Teun Mulder, Jelger Bisschop, Michel Spannemaker en Hugo Haak.
Masters of Sprint- CK Podium
NK Baan: Succes!
Op 28, 29 en 30 december vonden de Nederlandse Kampioenschappen plaats te Apeldoorn. Al sinds ik op Papendal woon zijn we bezig met de voorbereiding op dit toernooi, en dat het zeker zijn vruchten afgeworpen, want met een medaille en twee vijfde plaatsen mag ik zeker tevreden zijn. Lees verder.
Maak uw keuze:
- Terug