Nieuws

Geweldige prestatie in GP Cottbus
Woensdag 17 juni vertrok ik samen met Patrick, Jaime en mechanieker Bob vanuit Papendal richting Cottbus, dicht bij de grens van Polen. Na een rit van 8 uur kwamen we aan, checkte we in in het Sportershotel (soort Papendal) en gingen we een hapje eten. Hierna nog even een training afgewerkt en toen was het alweer tijd om te slapen.

Donderdag stond in het teken van rusten en trainen. Begin van de middag gingen we de baan op en aangezien voor de volgende dag slecht weer werd voorspeld besloten we nu al een 200 meter te gaan rijden. Ik kwam op een tijd van 10,97. Er stond veel wind dus met deze tijd kon ik behoorlijk tevreden zijn.

Vrijdag was de dag van de sprint. Om 10 uur begonnen de kwalificaties van de 200 meter. Als 23e van de 60 deelnemers moest ik de baan in. Er stond nog steeds een behoorlijk straf windje maar de benen voelde goed en ik had er vertrouwen in. De aanzet voelde even wat minder dan in de warming up, maar toch kwam ik op een tijd van 10,82. Wel een PR, maar niet helemaal tevreden. In de 1e sprintrit was ik kansloos tegen Rene Enders die uiteindelijk zelfs het toernooi op z`n naam schreef. In de herkansing stonden we met z`n vijven aan het vertrek, waardoor het bijna een keirin wedstrijd leek. Met tegenstanders als Pete Mitchell en Tobias Wachtner werd het een moeilijke opgave. Ik kon niet anders dan de sprint vanuit 3e positie beginnen en raakte opgesloten toen Pete Mitchell van achter z`n aanval lanceerde en me opsloot in het gevecht met Wachtner om een plekje in de volgende ronde. Het lukte Mitchell niet maar hij bleef toch doorvechten waardoor ik geen kant op kon. Helaas, want ik voelde dat zodra hij weg zou 'waaien' ik de turbo kon open draaien. Dit gebeurde helaas te laat waardoor ik geen kans meer zag twee man voorbij te rijden, waardoor Wachtner doorging naar de volgende ronden.

Hierdoor moest ik later in de middag en avond een scratch rijden. In de kwalificatie kwam ik simpel door. In de finale met 24 man over 20 rondes (baan is 333 meter) reed er een kopgroep weg met zo`n 10 rondes te gaan, met daarbij ook Patrick, die de enige was die wou doorrijden. Steeds meer renners maakte de sprong en uiteindelijk reed ik ook naar de steeds groter wordende groep. Met nog 3 ronden te gaan kwam ik bij de groep en wou meteen erop en erover gaan. Net op dat moment ging er een andere renner die al in de kopgroep zat in de aanval waardoor dit plannetje niet opging. Ik pakte deze renner terug en met nog 2 ronden te gaan reed ik op kop van het hele veld. Met de verzuring in de benen was er natuurlijk geen houden aan, en eindigde ik rond de 10e plek. Patrick wist nog beslag te leggen op de 4e plek.

De tweede dag werd de keirin verreden. De eerste ronde kwam je in de baan met 8 man, waarvan er 2 doorgingen. Een hele lastige klus dus, gezien de renners die in mij heat zaten. Ik begon de sprint vanaf plek 4, maar wist door te schuiven naar plek 2 toen Rene Enders en een andere Duitser voorbij de Rus Dimitriev wouden gaan die de kop had. Enders kwam er met een halve ronde voorbij en de andere Duitser bleef hanger, waardoor ik in de laatste bocht voorbij Dimitriev reed en zo met een verassende tweede plek door wist te gaan naar de 2e ronde. Patrick en Jaime vielen helaas af wisten in hun heats helaas niet door te gaan.

In de tweede ronde besloot ik weer voor dezelfde tactiek te gaan en ging weer vanuit positie vier de sprint aan. Toen in de allerlaatste bocht de 2 renners voor mij bovenlangs de renner op kop wouden inhalen schoof ik weer op naar plek twee. Toen de renner op kop (Matthias Stumpf die onlangs 9,9 reed op de 200 meter) ook boven rood uitweek om de renners van zich af te houden zag ik m`n kans schoon en kwam onderdoor. Toen we echter weer op het laatste rechte stuk kwamen kwam Stumpf weer naar beneden, doordat hij moest uitwijken door Dennis Spicka en moest ik uitwijken naar het beton om niet onderuit te gaan. Ik werd hierdoor net 3e. Super jammer dat dit gebeurde want anders had ik de heat wellicht zelfs kunnen winnen.

Nu moest het maar via de herkansing gebeuren. Toen ik de rennerslijst van deze herkansing zag zakte de moed in m`n schoenen, maar besloot gewoon weer voor dezelfde tactiek te kiezen. En weer gebeurde precies hetzelfde. Ik kon in de laatste bocht doorschuiven, renner op kop kwam boven rood, ik kon onderdoor en wist in een gevecht tot de lijn een Griek achter me te laten, en wist zo heel verassend door te komen naar de halve finale.

In de halve finale stond ik echt tegen alleen maar renners van internationale allure, en m`n benen waren helaas niet meer zo goed als in de rondes daarvoor en werd verwezen naar de kleine finale. Ook hier zat er geen kracht meer in waardoor ik uiteindelijk als 11e het keirin toernooi afrondde.

Ik ben echt super tevreden met deze prestatie! 11e worden op de keirin in een wedstrijd van wereldniveau. Het was dan wel geen wereldbeker, maar het niveau is zeker wel vergelijkbaar. Nu denkt u misschien wat stelt een 11e plek nou voor? Zelfs Jason Kenny wist niet door te dringen tot de halve finale!

Met deze wedstrijd als mooie ervaring, heb ik veel vertrouwen voor het komende Europees Kampioenschap.

- Terug