Revolution 14

Klik hier voor de fotopagina

Dag 1

Op vrijdagochtend 17 november vlogen wij (Jeffrey Kuijpers, Anouk Lighthart, Elise van Hage, ik, en begeleider Leijn Loevesijn) met EasyJet richting Manchester. Een beetje gekletst over van alles en nog wat. De piloot bleek niet te beschikken over al te veel stuurmanskunst, want de landing was slecht. Anouk bleek het wel leuk te vinden. Voor de terugweg hoopte ze op een nog slechtere...

(Yorick, Anouk, Elise, Jeffrey en begeleider coach Leijn Loevesijn op Schiphol voor vertrek.)

Na een vlucht van iets meer dan een uur, kwamen we aan op Manchester. Zonnetje scheen, maar koud dat het was... We werden opgewacht door mensen van de organisatie. Leijn stapte in in de auto, en de renners in het busje. Ik ging voorin zitten, en kwam al snel tot de conclusie dat ik verkeerd zat: er zat een stuur voor m`n neus. Dat is waar ook, het stuur zit hier aan de andere kant. 25 meter verderop gebeurde Leijn hetzelfde. Na wat gelach hierover vertrokken we richting de baan, de kamers waren nog niet klaar. Links rijden, ook een vreemde ervaring...

Op de baan kregen we een rondleiding op de baan. Echt een super mooie baan. We kwamen in de control-room met enkele pc's en supermooi apparatuur. Op de baan was een groepje veteranen aan het rijden. De mannen legde uit hoe alles werkte (Elise probeerde de microfoon uit, maar die stond helaas uit...). Ik mocht zelfs een finish-foto maken van de veteranen in de baan. Gewoon push the button en de rest gebeurde vanzelf op het computerscherm. Je ziet hoeveel tijd de nummer 2-3-4 enz. achter de winnaar zit, en hoeveel meter/cm. dit bedraagt.

Na de rondleiding wereden we begeleid richting de eetzaal, speciaal wielervoedsel wordt daar geserveerd. Na wat pasta gegeten te hebben gingen we ons omkleden en de baan op. De benen voelde niet lekker aan van het vele lopen en wachten. De baan zelf is helemaal niet stijl. Voor m`n gevoel nog minder stijl dan Alkmaar, wel hoger. De baan glijdt ook niet, gelukkig. We moesten wisselen om en om met de Engelsen. Zij een kwartier, wij een kwartier. In hun kwartier mochten we wel rijden, maar niet onder blauw. Na het kwartier gingen de Engelsen naar binnen en bekeken de video beelden van de zojuist verreden kwartier.

Inmiddels reden (de) Millar en Simoni (Elise en Anouk hadden nog nooit van hun gehoord, hoe bestaat het!) ook in de baan. Zelfs nog even kop over kop gereden met Gilberto Simoni! Toch leuk.

Kwart voor vijf werden we opgehaald en gingen we richting hotel: Holiday-Inn. We zaten helaas niet bij elkaar. Leijn in kwamer 115, AE in 201 en wij, Jeffrey en ik, in 321. Na de kleding voor de wedstrijden te hebben verdeeld, was het alweer avond en hadden we bij het bijhorend restaurant gegeten, allen Lasange, behalve Leijn moest weer afwijken, de gangmaker nam spaghetti.

Na nog wat gezeten te hebben in de lobby (een prachtige opmerking van Anouk: Jah die Hans Anders (Kazan bedoelde ze))was het tijd om naar bed te gaan. 10 uur pas, maar dood-op waren we. Behalve Elise, die kon nog wel even doorgaan zei ze. Nou okee, toch nog even gebleven dan, maar uiteindelijk toch naar bed. Gelukkig, lekkere bedden...

Dag 2

Dit was de wedsrijddag. Na een goede nachtrust aan het ontbijt. Na het ontbijt moesten we nog 4 uur wachten totdat we naar de baan konden. Dit vanwege een voetbalwedstrijd van Manchester City, dat vlakbij aan de gang was. Om 2 uur was het dan zo ver, tijd om naar de baan te gaan. Aangekomen op de baan namen we eerst wat eten, en gingen dan een uurtje op de baanfietsen. In dit uur hebben we de hele tijd achter de derny gereden. Na het uur, namen we weer wat te eten, om goed in te slaan voor de wedstrijd.

Na het eten was het nog even wat fietsen, niet meer intensief. De tijd overbruggen tot de wedstrijd begon. Een half uur voor de wedstrijd kwam het publiek naar binnen, binnen no-time was het zowat helemaal vol. 3000 man in de tribunes. Dat is nogal wat als je Alkmaar bent gewend. Vooral Elise had nogal last van de zenuwen...

We moesten per ploeg een rondje rijden, als voorstelling. Dat was machtig mooi, aangezien al die mensen voor je staan te juichen. Daarna was het toch echt tijd om je goed voor te bereiden op de wedstijden. Na enkele handtekeningen te hebben uitgedeeld, kon ik dan eindelijk op de roller van mijn eerste wedstrijd. Met z`n 3en moesten we in de baan. Ik moest tegen de wereldkampioen Jason Kenny en Josh Hargreaves. Ik deed m`n best, maar meer dan dat kon ik ook niet doen. Ik fnishte gewoon in het wiel, als 3e. Kenny won.

Omdat ik was uitgeschakeld voor de sprint moest ik een Clash rijden. Een wedstrijd over 6,5 ronden met z`n 8en in de baan. Ik finishte uiteindelijk als 6e, maar er had veel meer ingezeten. Omdat ik zat opgesloten kon ik niet reageren, en moest ik eerst enkele voorbij laten gaan voordat ik ook kon aanzetten. Zo kwam ik in het wiel van Jeffrey terrecht. Met nog 2 ronden te gaan werd er vol aangezet. Jeffrey moest helaas een gaatje laten. Ik ging over Jefrey heen, en wist het gat te dichten, maar wist helaas niemand meer in te halen. Was de wedstrijd iets langer geweest, had er wel een top 3 ingezeten. Iedereen viel namelijk stil, behalve Jeffrey en ik, waardoor we veel meer snelheid dan andere hadden op de finish.

Als laatste reden we de keirin. Ik kwam helaas in de beste serie terrecht, met alle toppers. Ik was dan ook kansloos, ondanks dat ik m`n best deed, en finishte als 5e. Jeffrey werd in zijn serie goed 3e.

Na de wedstrijd weer fietsen uit elkaar gehaald, en nog wat gepraat. Daarna weer naar het hotel. Ook daar weer wat gepraat, en snel het bed in.

Dag 3

De laatste dag. We vlogen pas kwart over 5, dus we hadden nog de tijd om de stad in te gaan. Na een grappig museum bezocht te hebben, was het alweer tijd om terug naar het hotel te gaan, maar niet voordat we eerst langs de McDonalds waren gegaan, uiteraard. We werden dan om kwart voor 3 opgehaald door de organisatie, om naar het vliegveld te gaan.

Daar was het afscheid nemen met een see you soon (in januari wordt er weer een juniorenwedstrijd gehouden) en vlogen we richting huis...

---

Preview

Website: http://cyclingrevolution.com/

Datum: 18 november 2006

Plaats: Manchester

Revolution is een serie van baanwedstrijden, dat wordt verreden in het velodrome van Manchester, waarbij internationale deelname is. Je hebt sprint wedstrijden waar de Engelse toppers meedoen, maar ook vaak toppers uit het buitenland, zoals afgelopen keer Theo Bos. Ook heb je de duur-onderdelen, waar bijv. ook Gilberto Simoni en Rodger Hammond aan de start staan.

Komende Revolution zal het echter iets anders zijn. Vanwege de afwezigheid van de grote mannen, vanwege de Wereld Beker deze maand, zullen Junior Sprinters van Engeland, Frankrijk, Duitsland en... Nederland aan de start staan. Zo zal ik moeten rijden tegen de Wereld Kampioen Sprint Junioren van dit jaar Jason Kenny, en tegen 2 maten van hem, Lyte en Danniel, die samen met Jason Wereld Kampioen Teamsprint werden. En ook de deelname van de andere Engelse renners zal niet mis zijn. Ook wat Duitsland en Frankrijk afvaardig is niet mis. Stuk voor stuk renners die de 11 seconden barriere al hebben verbroken.

De wedstrijden die we moeten rijden zullen Sprint en Keirin zijn.

Samen met begeleider Leijn Loevesijn en renners Elise van Hage, Anouk Lighthart, Jeffrey Kuijpers zullen wij naar Manchester afreizen.

Deelnemers

Maak uw keuze:

- Terug