Nieuws

Wereldbeker Cali
Op zondag 6 december was het om 0600 inchecken op Schiphol, voor een lange reis welke ons via Amsterdam, Parijs, Miami naar eindpunt Cali zou brengen. Door lange vertraging in Parijs miste we onze vervolgvlucht in Miami, wat een etmaal vertraging betekende. Gelukkig kwamen we in een goed hotel terecht, en hebben we in de ochtend nog wat van de stad kunnen zien. Een dag later dan gepland kwamen we alsnog in Cali aan, gelukkig met alle bagage en fietsen.

Doordat we nu een dag later waren aangekomen, had dit wel consequenties voor onze voorbereiding. Ik had nu inmiddels al drie dagen niet op de fiets gezeten, mijn twee geplande rustdagen en door onze gemiste vlucht in Miami. Dit was voelbaar in de beentjes, en de wedstrijd begon al over twee dagen. Op de eerste wedstrijddag voelde ik mij echter weer prima, en was super gemotiveerd voor de kilometer. Vlak voor de start begon het super hard te waaien, waardoor ik besloot een tand lichter te gaan rijden dan wat de bedoeling was. Bij de start ging ik iets te vroeg weg, waardoor ik geen goede start had. Maar de openingstijd was nog prima. Toen ik echter in mijn stuur ging liggen voelde ik meteen dat ik de power miste om door te trekken, en was eigenlijk drie ronden aan het vechten met mezelf. Dit resulteerde in een tijd 0,2 seconden langzamer dan mijn persoonlijk record: 1.06,1. Erg jammer, maar nu is wel duidelijk waar het nog bij mij aan schort.

De volgende dag stond in het teken van de sprint. Bij de warming up voelde ik al meteen dat de beentjes nog erg vermoeid waren van de dag ervoor. Maar ik weet van mijzelf dat dat niet per se hoeft te resulteren in een slechte tijd, dus ik hoopte dat mijn motivatie een boel goed zou maken. Teamgenoot van de Berg moest al vroeg de baan in, maar kreeg te maken met het feit dat net in zijn rit de wind enorm begon op te laaien. De ritten hierna hadden hier ook weer last van en daarna ging de wind weer liggen. Dit was ook duidelijk te zien in zijn tijd. In mijn rit was er ook wat wind, zeker niet windstil, maar ook niet zo erg als bij Roy. Weer miste ik de kracht in de benen, en kwam uit op een tijd van 10.89. Niks bijzonder voor mij. Hiermee kwalificeerde ik mij ook niet voor het toernooi.

Op de derde was vond de scratch plaats. Op deze dag was er voor de sprinters de Team Sprint, maar aangezien er geen drie sprinters mee waren was Roy al klaar, en ging ik de Scratch rijden. Ik startte in kwalificatie rit twee over 40 ronden, met grote mannen als Keisse en plaatselijke favoriet Duque, een Tourrenner. Duque liet er ook een gras over groeien, en liet het tempo meteen de lucht in schieten. Ik kon echter makkelijk volgen en zat er goed bij. Met nog 11 ronden te gaan kwam ik achterin te zitten toen een aanval van Keisse en Duque plaatsvond. De renner voor mij moest eraf en ook ik kon natuurlijk niet op tegen het tempo van deze mannen. Hierdoor mistte ik net de slag en kwam te liggen op plek 12, elf renners gingen door naar de finale. Op het moment dat ik mij liet inlopen door het peloton werd ik uit wedstrijd gehaald, terwijl ik nog kans had nummer 11 bij te halen die nog slechts iets voor het peloton uitreed. Een vreemde beslissing van de jury, want ik weet zeker dat ik deze Hong Kong renner in de sprint had geklopt.

Hiermee kwam een einde aan dit toernooi voor mij. Winst punten voor mij zijn dat nu duidelijk is waar aan gewerkt moet worden, en ik weer een pak ervaring mee naar huis heb genomen.

- Terug